Na een ingrijpende gebeurtenis in hun jeugd groeien Pepijn en zijn zus langzaam uit elkaar. Als volwassenen zien ze elkaar vooral nog op familiegelegenheden. Tijdens een gezamenlijke reis naar Gent proberen ze opnieuw toenadering te vinden en te ontdekken hoe ze weer deel kunnen worden van elkaars leven.
Mijn ervaring
Ik las Zusje na het overlijden van mijn broer. Onze band was ingewikkeld en het contact was door de jaren heen verwaterd. Toch was er tegen het einde voorzichtig weer contact. Toen hij in het ziekenhuis lag, ben ik elke dag bij hem gaan zitten. Na de tweede dag raakte hij in coma. Ik weet niet of hij nog besefte dat ik bij hem was. Het boek bracht heel wat onverwerkte gevoelens en gedachten over mijn broer en onze band naar boven.
Mijn verhaal is anders dan dat van Pepijn en zijn zus, en toch raakte hun zoektocht naar toenadering aan wat ik zelf had meegemaakt. Het deed me stilstaan bij de band die we hadden, bij de afstand tussen ons en bij alles wat na een overlijden nog in je gedachten kan blijven rondgaan.
Keppel wisselt vlot af tussen vroeger en nu. Die afwisseling laat zien hoe het verleden blijft doorwerken in hun volwassen relatie. Het is een openhartig en persoonlijk verhaal over familie, verwijdering en de poging om elkaar opnieuw te leren kennen.
Voor wie?
Voor jou als je graag persoonlijke verhalen leest over familiebanden en alles wat daarin kan veranderen. Het kan ook iets raken als je zelf een ingewikkelde of verwaterde band hebt met een broer of zus.
Een pakkend citaat uit het boek:
"Ik zit naast je in de auto, maar ik weet eigenlijk niet meer wie je bent."
